Właściwy dobór solanki stosowanej w tężniach solankowych ma istotne znaczenie zarówno dla jakości wytwarzanego aerozolu, jak i bezpieczeństwa sanitarnego osób korzystających z tężni. Zgodnie ze stanowiskiem Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego PZH–PIB z dnia 29 lipca 2025 r., do tężni, w tym również tężni miejskich i mikrotężni, powinna być podawana woda lecznicza chlorkowo-sodowa posiadająca potwierdzone właściwości lecznicze, udokumentowane stosownym świadectwem. NIZP PZH–PIB wskazuje również na konieczność systematycznej kontroli jakości fizykochemicznej i mikrobiologicznej wody chlorkowo-sodowej stosowanej w tężniach.
Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w piśmie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z dnia 14 kwietnia 2026 r. PPIS wskazuje na konieczność zapewnienia bezpiecznego korzystania z tężni oraz rekomenduje wykorzystanie stanowiska NIZP PZH–PIB przy określaniu kryteriów jakości wody i solanki. W szczególności zwrócono uwagę na potrzebę kontroli jakości mikrobiologicznej medium krążącego w tężni oraz stosowania kryteriów odnoszących się do wody przeznaczonej do inhalacji.
Z punktu widzenia prawidłowej eksploatacji tężni oraz jakości uzyskiwanego aerozolu, zgodnie z zasadami dobrej praktyki, rekomenduje się stosowanie naturalnej solanki o stężeniu soli na poziomie około 8–10%, zawartości jodu powyżej 50 mg/l oraz pochodzącej z udokumentowanego ujęcia zlokalizowanego na terenie uzdrowiska lub obszaru uzdrowiskowego. Istotne jest, aby stosowane medium było naturalną wodą chlorkowo-sodową, a nie roztworem przygotowanym wyłącznie z soli spożywczej lub technicznej.
Równie istotna jest prawidłowa częstotliwość wymiany solanki. Zgodnie z zasadami dobrej praktyki eksploatacyjnej zaleca się wymianę solanki w tężni co około 4–6 tygodni, a w przypadku stwierdzenia pogorszenia jej parametrów fizykochemicznych lub mikrobiologicznych – odpowiednio wcześniej. Regularna wymiana ogranicza ryzyko pogorszenia jakości medium w wyniku jego wielokrotnego krążenia, magazynowania oraz kontaktu z elementami konstrukcyjnymi tężni. Powinna być również prowadzona okresowa kontrola jakości solanki, zgodnie z zaleceniami sanitarnymi. PPIS w Krakowie wskazuje na potrzebę zapewnienia jakości mikrobiologicznej wody chlorkowo-sodowej krążącej w tężni, a także na zasadność wykonywania analiz przed uruchomieniem tężni oraz minimum raz w sezonie.
Podsumowując, właściwym standardem dla tężni solankowych jest stosowanie naturalnej, leczniczej wody chlorkowo-sodowej o potwierdzonych właściwościach leczniczych, pochodzącej z udokumentowanego ujęcia na terenie uzdrowiska lub obszaru uzdrowiskowego, o odpowiednich parametrach mineralnych, w tym stężeniu soli około 8–10% i zawartości jodu powyżej 50 mg/l. Uzupełnieniem prawidłowej eksploatacji powinna być regularna kontrola jakości oraz wymiana solanki w okresach około 4–6 tygodni. Takie postępowanie pozwala zachować odpowiednią jakość medium, bezpieczeństwo sanitarne użytkowników oraz właściwe parametry aerozolu wytwarzanego przez tężnię.
